یکی از غم‌انگیزترین چیزهایی که درباره طبیعت انسان می‌دانم این است که همه ما تمایل داریم زندگی کردن را به تأخیر بیندازیم. همه ما در حال رویاپردازی درباره باغ رز جادویی در آن سوی افق هستیم در حالی که باید از رزهای شکوفا شده بیرون پنجره‌های خودمان لذت ببریم.