فلسفه‌ی دو دست. اگر نتوانم به دست بیاورم، پس نمی‌خواهمش. دست‌هایم شاید پینه بسته و زخمی باشند و یکی دو مفصلشان هم کم باشد (به خاطر فرم نادرست مشت زدن؛) اما دست‌های من هستند و هر روزه به عنوان لنگرهایی برای تلاش کردن، به من خدمت می‌کنند.