آیا غم‌انگیز نیست که به گور بروی بدون اینکه هیچ‌گاه به این فکر کرده باشی که چرا به دنیا آمدی؟ چه کسی با چنین فکری از تخت برنمی‌خیزد که مشتاقانه به کشف دوباره جهان بپردازد و از بودن در آن شاد باشد؟